Odmianą franczyzy jest franchising internetowy. Internetowa franczyza jednak różni się w szczegółach od wyżej opisanej franczyzy. W ogólnym zarysie zasada jest podoba – jest to coraz bardziej znany sposób współpracy biznesowej, polegający na korzystaniu z pełnego wsparcia od franczyzodawcy na rzecz franczyzobiorcy. Dwie prawnie odrębne jednostki współdziałają na zasadzie dostarczania i korzystania z usług jednej z nich. Marka franczyzodawcy może być, ale nie musi (różnica w ujęciu do franczyzy opisanej wyżej) wykorzystywać markę franczyzodawcy. Nie trzeba rezygnować z marki własnej, by skorzystać z pomocy i współpracy z franczyzodawcą. Na pierwszym miejscu stoi promocja własnego biznesu. Może być on reklamowany za pomocą narzędzi proponowanych przez franczyzodawcę, który proponuje również szkolenia i pomoc dla franczyzobiorcy. Zyski ze sprzedaży towarów i usług dzielone są pomiędzy te dwie jednostki. Charakter franczyzy internetowej jest bardziej otwarty, bo zakłada, że współpraca może odbywać się między firmą a osobą prywatną (nieprowadzącą działalności gospodarczej). W takim pojęciu jest ona dostępna dla większej ilości osób, ma ona także nieco „luźniejszy”, mniej zobowiązujący charakter.

O franczyzie możesz poczytać również na tej stronie: Franczyza

Gdy podajemy dane w trakcie spisywania reklamacji (takie jak imię, nazwisko, adres, numer telefonu) osoba, która sporządza dokument reklamacyjny powinna nas zapytać, czy może przetwarzać nasze dane osobowe, a my możemy wyrazić na to zgodę.

Kupowanie w Internecie właściwie niczym nie różni się od tradycyjnych zakupów. Pod wieloma względami jest nawet od nich lepsze. Ustawa przewiduje na przykład, że w ciągu dziesięciu dni od daty otrzymania towaru możemy go zwrócić bez podawania przyczyny. Towar nie może jednak nosić znamion użytkowania (czasami zastrzega się, że nawet opakowanie nie może być naruszone). Minusem jest jednak to, że taki zwrot odbywa się na nasz koszt (ponosimy koszty przesyłki). Badania wskazują na to, że rynek internetowy ciągle się rozwija. Na razie z zakupów w internecie korzystają głównie młode osoby, między 16-25 rokiem życia i co ciekawe głównie mężczyźni. Jednak potencjalnych klientów jest dużo więcej, a możliwości rozwoju nieskończenie wiele.

Jeżeli w wyniku użytkowania danego sprzętu, poniesiemy szkodę, możemy domagać się odszkodowania. Możemy domagać się zadośćuczynienia na podstawie przepisów kodeksu cywilnego. Ponadto informację o tym, że dany produkt jest szkodliwy możemy udzielić UOKiK lub do Inspekcji Handlowej. Uzyskanie takiego zgłoszenia może skutkować w rozpoczęciu postępowania administracyjnego przez prezesa UOKiK. W jednej sprawie mogą być prowadzone dwa niezależnie postępowania. Ponadto produkty, które zostały uznane za niebezpieczne trafiają do Rejestru Produktów Niebezpiecznych. Wpis może być anulowany na wniosek osoby zajmującej się sprzedażą danego produktu, uznanego za nie w pełni bezpieczny. Warunkiem jest zapewnienie i udowodnienie, że z rynku zostały wycofane wszystkie produkty stwarzające zagrożenie.

Z programem PHARE wiąże się Fundusz Dotacji Inwestycji, nazywany w skrócie FDI. Uzyskane dzięki temu funduszowi wsparcie finansowe można przeznaczyć jednak tylko na określony cel – na zakup konkretnych maszyn, produktów, tak zwanych środków trwałych. Możemy się ubiegać o pomoc w wysokości 25% całych kosztów inwestycji (resztę opłacamy sami), przy założeniu, że nie przekroczy ono 50 tysięcy Euro. Jednak to nie jedyne wymagania. Na sfinansowanie tego zakupu musimy mieć środki własne, których wartość pomoże sfinalizować przynajmniej 20% danego wydatku. Kolejny „kawałek tortu” o wartości 25% przypada na kredyt bankowy. Z kredytu bankowego trzeba skorzystać. On, jak i nasze środki własne, muszą pokryć 75% całego wydatku. Resztę sumy otrzymamy od Unii.

Generalnie pozyskiwanie pieniędzy i dofinansowania z unii przebiega etapami. Najpierw należy znaleźć odpowiedni fundusz lub program, który nam pomoże. W tym celu odwiedzamy Regionalny Instytut Finansowy albo po prostu szukamy na własną rękę za pomocą wyszukiwarki w internecie lub korzystając z pomocy innych osób, które już skorzystały z takiego wsparcia. Nie każdy rodzaj działalności może być dofinansowany. To, jaki musi on być, dowiemy się ze strony Polskiej Agencji Rozwoju Przedsiębiorczości. Możemy w tym celu udać się również do Regionalnej Instytucji Finansującej. Kolejnym punktem ubiegania się o pomoc jest przygotowanie odpowiedniego wniosku oraz dołączenie do niego wymaganych dokumentów. Zazwyczaj takimi dokumentami są: aktualne raporty finansowe; uzasadnienie i potwierdzenie, że nasz projekt jest opłacalny; wniosek kredytowy, itd. Wnioski przygotować mogą dla nas doradcy. Jednak należy mieć świadomość, że za taką pomoc zapłacimy. Najlepiej jest skorzystać z pomocy, jaką oferują nam urzędy i instytucje państwowe.

Należy pamiętać także o terminach składania wniosków. Ich spis znajdziemy w internecie. Gdy już wszystkie dokumenty są gotowe, należy je przekazać do Regionalnej Instytucji Finansującej. Czas rozpatrywania takich podań jest różny. Należy zapytać o dany termin w konkretnej sytuacji ubiegania się o fundusze. Nasz wniosek musi być zaakceptowany przez kilka reprezentantów szczebli administracji i instytucji państwowych.

Jeśli nasza prośba zostanie pozytywnie rozpatrzona, dostaniemy zaproszenie do RIF i tam podpiszemy umowę o przyznanie dotacji. Zanim ją podpiszemy, radzimy dokładnie się z nią zapoznać i zapytać o wszystkie niejasne w niej miejsca. W tym czasie również dostarczamy umowę kredytową podpisaną z bankiem. W momencie gdy już otrzymamy dotację, możemy również poprosić o udzielenie zaliczki na jej poczet. W tym celu składamy taką prośbę. Możemy ubiegać się o zaliczkę w wysokości 45% dotacji. Na wypłatę dofinansowania poczekamy najdłużej 60 dni. Na koniec należy mieć świadomość, że każda dotacja jest rozliczana. By uzyskać całą kwotę dotacji należy przekazać do wglądu dowody zakupu pod postacią faktur. Po 60 dniach, jeśli nie ma żadnych wątpliwości co do zasadności wydanych pieniędzy, otrzymujemy ich zwrot.

Jak dostać dotację możesz przeczytać na stronie: Dotacje

To, czy dana waluta jest mocna, czy nie zależy od różnych czynników. Kurs walutowy ustalany jest na podstawie obrotów walutowych dwóch krajów, na który składają się przede wszystkim wymiany usług i sprzedaż ofert turystycznych, wymiana nowoczesnych rozwiązań technicznych, czy sprzedaż określonych dóbr. Na kurs wpływają również inne czynniki, między innymi natury politycznej. Zdarza się, że to rządy poszczególnych krajów ustalają dany kurs walutowy albo z zewnątrz kierują jego wartościami. Pisząc szczegółowiej od czego zależy kurs – zależy on od podaży walut obcych, popytu na waluty obce, różnicy stóp procentowych oraz stóp inflacyjnych między rynkiem krajowym a obcym. Ważny jest stan gospodarki danego kraju i innych krajów danych walut. Nie bez znaczenie są również napięcia polityczne, nieporozumienia w polityce międzynarodowej oraz wszystkie interesy łączące politykę dwóch krajów.

Z kursem walut wiąże się szerokie zagadnienie znane pod nazwą – polityka kursowa, która ma za zadanie uzyskanie celów gospodarczych wyznaczonych przez rząd danego kraju. Jak sama nazwa wskazuje, polityka kursowa to celowe działanie władz zmierzające do osiągnięcia określonej pozycji danej waluty. Jej prowadzenie w sposób ciągły i konsekwentny wpływa na wysokość rozwoju gospodarczego. Interwencję na rynek walutowy obok państw mogą zgłaszać również rządy. Sytuację taką obserwowaliśmy przy okazji kryzysu gospodarczego i spadania wartości złotego, charakterystycznych dwóch tematów ostatnich miesięcy.

Kryzys gospodarczy pokazał również, że trzymanie kapitału pod postacią tylko gotówki i to w jednym banku nie jest dobrym pomysłem. Również zamiana gotówki na inną walutę może być dość ryzykowna, zwłaszcza dla osób nie bardzo orientujących się w prawach rynku. W sytuacji globalnego zahamowania gospodarczego poleca się rozkładanie pieniędzy, wpłacając je do różnych banków oraz inwestowanie na przykład w złoto, które od niepamiętnych czasów wolno, ale systematycznie idzie w górę. Poleca się również zakup dzieł sztuki, ekskluzywnych towarów. Najgorszym rozwiązaniem może być trzymanie pieniędzy w przysłowiowej skarpecie, czego i my nie polecamy.

Każdy podatnik jest zobowiązany samodzielnie obliczać wysokość zaliczek na podatek. Ich wpłaty należy dokonywać co miesiąc na rachunek urzędu skarbowego. W przypadku braku opłacenia podatku do dwudziestego dnia następnego miesiąca podatnik zobowiązany jest opłacić odsetki karne, naliczane za zwłokę w zapłacie należnego podatku. To podatnik jest zobowiązany do obliczenia ich wysokości i uiszczenia opłaty z tytułu ich naliczenia. Nie potrzeba wezwania podatkowego do ich zapłaty, którą możemy uiszczać na własną rękę, chyba, że wysokość odsetek nie przekracza trzykrotnej wartości opłaty pobieranych przez Pocztę Polską za wykonanie przelewu (wtedy możemy odsetek nie opłacać). Podatki oraz odsetki wpłaca się na rachunek właściwego dla nas urzędu skarbowego. Okres przedawnienia opłaty podatkowej liczony jest jako pięć lat od końca roku, w jakiej dany podatek powinien być opłacony. Przez ten okres możemy zostać wezwani do wpłacenia zaległego podatku. Im później zostanie zauważony nasz błąd, tym gorzej dla nas, tym wyższe są bowiem odsetki powstałe wskutek naszego przeoczenia lub celowego oszustwa. Zaniechanie płacenia comiesięcznych podatków podlega opłacie karze grzywny.

Zakończenie roku podatkowego i termin 30 kwietnia zobowiązuje nas dodatkowo do złożenia zeznania o osiągniętych dochodach i poniesionych stratach w danym roku podatkowym. W tym celu składa się PIT-36 L. Rozliczenie roczne wymaga od nas również wpłacenia różnicy pomiędzy sumą zaliczek na dany rok a podatkiem wynikającym z rozliczenia.

Warto przy tym temacie uczynić uwagę, że podatkiem objęte są także darowizny i prezenty. Obowiązek opłacenia podatku za nie spoczywa na osobie je przyjmującej (w przypadku darowizny również na osobie, która przekazuje darowiznę). Warto wiedzieć również, że prawo zwalnia z płacenia podatków, jeśli pomiędzy darczyńcą a obdarowanym istnieje ścisły związek rodzinny. Szczegóły poznamy, analizując ustawę o podatku od spadków i darowizn.

Powinniśmy również wiedzieć i mieć ciągle świadomość tego, że podatki się zmieniają. Trzeba trzymać rękę na pulsie, a najlepiej sprawy płacenia podatków i rozliczeń ksiąg, czy nadzorowania finansowej strony własnego biznesu powierzyć zaufanej księgowej.

O podatkach warto zapytać na forum: Podatki

Rejestr przedsiębiorców obejmuje spółki jawne, spółki komandytowe, komandytowo-akcyjne, partnerskie, spółki z ograniczoną odpowiedzialnością, akcyjne, przedsiębiorstwa państwowe, jednostki badawczo-rozwojowe, spółdzielnie oraz inne osoby, które wykonują działalność gospodarczą, a nie podlegają obowiązkowi wpisy do rejestru fundacji i stowarzyszeń. Rejestr ten obejmuje sześć działów. Znajdziemy w nim takie informacje, jak: nazwa firmy, NIP, REGON, oznaczenia podatkowe, siedziba, adres, dane dotyczące ewentualnych przekształceń, informacje o podziałach, przedmiot działalności według kodów Polskiej Klasyfikacji Działalności. Dział IV zawiera informacje o ewentualnych zaległościach podatkowych oraz na przykład z tytułu składek na ubezpieczenia, itd. Każdy wpis do rejestru przedsiębiorców wymaga ogłoszenia tego faktu w Monitorze Sądowym i Gospodarczym.

Kolejnym rejestrem, w który także można mieć wgląd jest rejestr stowarzyszeń oraz innych organizacji o charakterze społecznym i zawodowym. Także ten rejestr obejmuje publiczne zakłady opieki zdrowotnej i różnego typu fundacje. Trzecim rejestrem jest rejestr dłużników, czyli tak zwana czarna lista w KRS. Jest to spis osób niewypłacalnych, których nazwiska się gromadzi, a następnie ujawnia, dzieląc się informacjami o niesolidności w spłacie długów z obywatelami, czy inaczej mówiąc – opinią publiczną. Informacje takie ujawniane są po to, by potencjalni wierzyciele mogli unikać kontaktów prawnych, współpracy z niepewnymi instytucjami, czy firmami, gdzie wątpliwość budzi stan majątkowy danej firmy, postępowanie egzekucyjne, czy upadłościowe prowadzone w związku z jej działalnością. W spisie dłużników można się znaleźć również na czyiś wniosek.

Numer PESEL ma zawsze jedenaście cyfr. Pozwala on w stały sposób za każdym razem zidentyfikować osobę fizyczną. Budują go takie elementy, jak: data urodzenia, liczba porządkowa, liczba kontrola. Na jego postawie można także rozpoznać płeć danej osoby. Jedenasta cyfra jest liczbą kontrolną, która służy do sprawdzania poprawności liczby PESEL.

W tym temacie warto również wspomnieć o numerze PESEL II. Wprowadzenie numeru PESEL II to projekt zaproponowany przez Ministerstwo Spraw Wewnętrznych i Administracji. Jego cel wyznaczono na umożliwienie szerszego czerpania z informacji administracyjnych, na przykład online. Założeniem miało być również uproszczenie identyfikacji oraz procedur administracyjnych. PESEL II miał być podobnym rejestrem ludności Polski jak PESEL I. Miał być on jednak nadrzędnym numerem wobec NIP-u, numeru ZUS, czy KRUS. Wszystkie informacje pobrane z numeru PESEL II miały mieć w praktyce status urzędowy i być wiarygodnym identyfikatorem. Informacje dotyczące numeru PESEL miałyby być aktualizowane w takich instytucjach, jak wydziały ewidencji ludności, urzędach stanu cywilnego. Informacje do innych urzędów miałby być pobierane z rejestru PESEL – II, nie tak jak dotychczas – od samych obywateli.

Dofinansowanie na projekt PESEL II z Unii Europejskiej zostało przyznane już w 2005 roku. Jednak do dzisiaj udało się jedynie wyłonić konsultanta, firmę Unizeto. Nie kupiono sprzętu na ten cel, nie zaczęto także wprowadzać ustawy. Projekt PESEL II miał być wprowadzony w życie w maju 2008. Po przeprowadzeniu postępowania przetargowego w maju 2006 roku jednak nie wprowadzono założeń w życie. Opracowano plan naprawczy w 2007 roku. Drugim terminem realizacji projektu była data 20 września 2008 roku. Opieszałość wprowadzania projektu w życie sprawiła, że w ciągu dwóch lat ministerstwo zostało pozbawione trzykrotnie części z unijnych środków (w grudniu 2006 roku pomniejszono je z 200 mln na 167 mln, w październiku 2007 suma ta wynosiła już 126 mln, a w grudniu 2007 jedynie 31 mln złotych).

Jednak system PESEL II nie został wprowadzony także w 2008 roku. Zamiast niego 50 milinów złotych zostało przeznaczonych na wspieranie przedsiębiorstw. Pieniądze z dotacji unijnych, które miały być przeznaczone na ten system zostały bowiem przeznaczone na unijne dotacje z poddziałania 2.2.1 w Programie Wzrostu Konkurencyjności Przedsiębiorstw.

Przy składaniu wniosku o wyrobieniu numeru REGON musimy mieć przy sobie kopię wpisu do rejestru (oryginał do wglądu) oraz dowód osobisty. Należy mieć również świadomość, że po otrzymaniu numeru REGON, jesteśmy zobowiązani wszystkie zmiany dotyczące prowadzonej przez nas działalności zgłaszać do urzędu statystycznego. Urząd trzeba powiadomić o zamknięciu działalności gospodarczej, zmianie jej form działania, itd. Gdy chcemy zawiadomić o chęci zakończenia prowadzenia naszej działalności, składamy w urzędzie statystycznym wniosek RG-2. Uzupełniamy go o następujące dane: numer REGON, nazwę naszej firmy, datę skreślenia z rejestru.

Z chwilą wydania numeru REGON (okres oczekiwania na numer to maksymalnie 14 dni, jednak przeważnie otrzymujemy go tego samego dnia po złożeniu deklaracji o jego wyrobienie. Za wyrobienie numeru REGON nic nie zapłacimy.) możemy się nim posługiwać w kontaktach z klientami, współpracownikami. Korzystamy z niego podczas kontaktowania się z urzędem skarbowym, czy w celach statystycznych. Numer ten powinien widnieć na naszych pieczątkach firmowych i drukach urzędowych.

Każdy NIP stworzony jest na podstawie wzoru. Pierwsze trzy cyfry określają w nim kod urzędu skarbowego, który nadał numer NIP. Generalnie zasada jest taka, że pierwsze liczby mogą być nadane jako wartości od 1 do 9. Cyfra 0 znaleźć się może w numerze NIP tylko w nadzwyczajnych przypadkach (takie kody z liczbą 0 ma kilkadziesiąt urzędów skarbowych, na przykład w Krakowie). Po sposobie podzielenia tego numeru i oddzielenia go półpauzami można zidentyfikować, czy osoba się nim posługująca występuje jako osoba fizyczna czy prawna. W pierwszym przypadku podział będzie wyglądał następująco: 123 – 123 – 12 – 13, w drugim: 123 – 12 – 31 – 213. Ostatnia liczba NIP jest liczbą kontrolną, co oznacza, że na jej podstawie można sprawdzać prawdziwość i prawidłowość poprzednich liczb. Wystarczy przeprowadzić tylko kilka działań matematycznych.

Każdy podatnik musi mieć swój NIP. Zarówno osoby fizyczne, osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej, oddziały osób prawnych, płatnicy podatków, płatnicy składek ubezpieczeniowych (składki na ubezpieczenia społeczne i zdrowotne). By wyrobić swój NIP, musimy zgłosić się do naszego urzędu skarbowego, gdzie odnajdziemy specjalne formularze NIP-1 albo NIP-3. Ten sam dokument należy uzupełnić wtedy, kiedy chcemy wprowadzić aktualizację NIP-u, bo jesteśmy osobą fizyczną samodzielnie prowadzącą działalność gospodarczą. Pamiętajmy, że z chwilą zmiany naszych danych osobowych (nazwiska, miejsca zameldowania, itp.) mamy obowiązek o tym powiadomić urząd skarbowy oraz zaktualizować nasz NIP. Mamy na to ustawowe trzydzieści dni. Jeśli nie dopełnimy tego obowiązku grozi nam grzywna.

Jeśli chcemy sprawdzić, czy dane naszego współpracownika, czy klienta są poprawne, nie ma żadnego problemu. Wystarczy odnaleźć stronę zamieszczoną w Internecie z weryfikatorem numerów NIP, REGON oraz PESEL. Narzędzie odpowie nam na pytanie, czy dany numer jest poprawny, czy też nie.

Zanim zaczniemy ubiegać się o dotację, należy stworzyć biznesplan. Jeśli nie mamy wystarczająco umiejętności, by zrobić to samemu, można zasięgnąć rady i pomocy osób zajmujących się tworzeniem podobnych planów. Ich ofertę odnajdziemy na stronach internetowych. Biznesplan musi być na tyle przekonujący, by dotacja została nam przyznana. Należy bowiem podkreślić, że w tej kwestii nie ma stuprocentowej pewności, że pieniądze otrzymamy. O tym czy zostaną one nam przyznane, decyduje konkurs, w trakcie którego możemy być poproszeni o złożenie szerszych wyjaśnień, na przykład podczas rozmowy z komisją decydującą o przyznawaniu dotacji. Musimy wiedzieć jak taką komisję przekonać. Podczas takiej rozmowy zostanie bowiem oceniony nasz stopień przygotowania do podjęcia działalności gospodarczej. Należy także pamiętać, że tak zdobyte pieniądze są wypłacane jednorazowo. Mogą być one wydane na określone cele (głównie wyposażenie biura, zakup narzędzi, komputerów, maszyn, porady prawne, konsultacje i porady dotyczące działalności). Cele, na jakie mogą być przeznaczone dotacje są ściśle określone, poznamy je na stronie naszego urzędu pracy.

W roku 2009 w kwestii przyznawania dotacji na podjęcie działalności gospodarczej nastąpiły pewne zmiany. Od 16 stycznia 2009 roku dotacje takie nie są zabezpieczane aktem notarialnym o poddaniu się dobrowolnej egzekucji. Od 1 lutego z kolei kwota środków na podjęcie tej działalności wzrosła do 600% przeciętnego wynagrodzenia i jest równa 17,8 tys. złotych z wartości 14 tysięcy złotych, która była aktualna w styczniu (dane z bydgoskiego urzędu pracy).

Dotacje z PUP mogą mieć również inny charakter. Możemy ubiegać się o stypendium z tytułu podjęcia dalszej nauki, finansowanie studiów podyplomowych (możliwość dla osoby bezrobotnej lub dla tej, która jest w okresie wypowiedzenia pracy), zwrot kosztów dojazdów i zakwaterowania (przede wszystkim zwrot kosztów dojazdów najtańszych, komunikacją publiczną; zwroty kosztów przez okres np. 12 miesięcy), opieka nad dzieckiem (osoba bezrobotna, samotnie wychowująca co najmniej jedno dziecko w wieku do 18 roku życia).

Załatwianie formalności związanych z urzędem pracy zajmuje nam co najmniej półtora miesiąca. Jest to okres, w którym czekamy na odpowiedź z urzędy pracy dotyczącej pozytywnego rozpatrzenia naszego podania (miesiąc) oraz załatwiamy dalsze formalności związane z przyjęciem dotacji. Wszystkie szczegółowe informacje otrzymamy w swoim urzędzie pracy. Każdy urząd w temacie przyznawania dotacji działa według swoich zasad.

Więcej znajdziecie w dziale dotacje na Forum Twojego Biznesu