Każdy podatnik jest zobowiązany samodzielnie obliczać wysokość zaliczek na podatek. Ich wpłaty należy dokonywać co miesiąc na rachunek urzędu skarbowego. W przypadku braku opłacenia podatku do dwudziestego dnia następnego miesiąca podatnik zobowiązany jest opłacić odsetki karne, naliczane za zwłokę w zapłacie należnego podatku. To podatnik jest zobowiązany do obliczenia ich wysokości i uiszczenia opłaty z tytułu ich naliczenia. Nie potrzeba wezwania podatkowego do ich zapłaty, którą możemy uiszczać na własną rękę, chyba, że wysokość odsetek nie przekracza trzykrotnej wartości opłaty pobieranych przez Pocztę Polską za wykonanie przelewu (wtedy możemy odsetek nie opłacać). Podatki oraz odsetki wpłaca się na rachunek właściwego dla nas urzędu skarbowego. Okres przedawnienia opłaty podatkowej liczony jest jako pięć lat od końca roku, w jakiej dany podatek powinien być opłacony. Przez ten okres możemy zostać wezwani do wpłacenia zaległego podatku. Im później zostanie zauważony nasz błąd, tym gorzej dla nas, tym wyższe są bowiem odsetki powstałe wskutek naszego przeoczenia lub celowego oszustwa. Zaniechanie płacenia comiesięcznych podatków podlega opłacie karze grzywny.

Zakończenie roku podatkowego i termin 30 kwietnia zobowiązuje nas dodatkowo do złożenia zeznania o osiągniętych dochodach i poniesionych stratach w danym roku podatkowym. W tym celu składa się PIT-36 L. Rozliczenie roczne wymaga od nas również wpłacenia różnicy pomiędzy sumą zaliczek na dany rok a podatkiem wynikającym z rozliczenia.

Warto przy tym temacie uczynić uwagę, że podatkiem objęte są także darowizny i prezenty. Obowiązek opłacenia podatku za nie spoczywa na osobie je przyjmującej (w przypadku darowizny również na osobie, która przekazuje darowiznę). Warto wiedzieć również, że prawo zwalnia z płacenia podatków, jeśli pomiędzy darczyńcą a obdarowanym istnieje ścisły związek rodzinny. Szczegóły poznamy, analizując ustawę o podatku od spadków i darowizn.

Powinniśmy również wiedzieć i mieć ciągle świadomość tego, że podatki się zmieniają. Trzeba trzymać rękę na pulsie, a najlepiej sprawy płacenia podatków i rozliczeń ksiąg, czy nadzorowania finansowej strony własnego biznesu powierzyć zaufanej księgowej.

O podatkach warto zapytać na forum: Podatki

Numer PESEL ma zawsze jedenaście cyfr. Pozwala on w stały sposób za każdym razem zidentyfikować osobę fizyczną. Budują go takie elementy, jak: data urodzenia, liczba porządkowa, liczba kontrola. Na jego postawie można także rozpoznać płeć danej osoby. Jedenasta cyfra jest liczbą kontrolną, która służy do sprawdzania poprawności liczby PESEL.

W tym temacie warto również wspomnieć o numerze PESEL II. Wprowadzenie numeru PESEL II to projekt zaproponowany przez Ministerstwo Spraw Wewnętrznych i Administracji. Jego cel wyznaczono na umożliwienie szerszego czerpania z informacji administracyjnych, na przykład online. Założeniem miało być również uproszczenie identyfikacji oraz procedur administracyjnych. PESEL II miał być podobnym rejestrem ludności Polski jak PESEL I. Miał być on jednak nadrzędnym numerem wobec NIP-u, numeru ZUS, czy KRUS. Wszystkie informacje pobrane z numeru PESEL II miały mieć w praktyce status urzędowy i być wiarygodnym identyfikatorem. Informacje dotyczące numeru PESEL miałyby być aktualizowane w takich instytucjach, jak wydziały ewidencji ludności, urzędach stanu cywilnego. Informacje do innych urzędów miałby być pobierane z rejestru PESEL – II, nie tak jak dotychczas – od samych obywateli.

Dofinansowanie na projekt PESEL II z Unii Europejskiej zostało przyznane już w 2005 roku. Jednak do dzisiaj udało się jedynie wyłonić konsultanta, firmę Unizeto. Nie kupiono sprzętu na ten cel, nie zaczęto także wprowadzać ustawy. Projekt PESEL II miał być wprowadzony w życie w maju 2008. Po przeprowadzeniu postępowania przetargowego w maju 2006 roku jednak nie wprowadzono założeń w życie. Opracowano plan naprawczy w 2007 roku. Drugim terminem realizacji projektu była data 20 września 2008 roku. Opieszałość wprowadzania projektu w życie sprawiła, że w ciągu dwóch lat ministerstwo zostało pozbawione trzykrotnie części z unijnych środków (w grudniu 2006 roku pomniejszono je z 200 mln na 167 mln, w październiku 2007 suma ta wynosiła już 126 mln, a w grudniu 2007 jedynie 31 mln złotych).

Jednak system PESEL II nie został wprowadzony także w 2008 roku. Zamiast niego 50 milinów złotych zostało przeznaczonych na wspieranie przedsiębiorstw. Pieniądze z dotacji unijnych, które miały być przeznaczone na ten system zostały bowiem przeznaczone na unijne dotacje z poddziałania 2.2.1 w Programie Wzrostu Konkurencyjności Przedsiębiorstw.

Jeśli nie obejmuje nas obowiązek ubezpieczenia, możemy również ubezpieczyć się dobrowolnie (zarówno ubezpieczenie emerytalne, jak i rentowe). Zgodnie z artykułem 7 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych takie prawo do dobrowolnego ubezpieczenia mają określone grupy osób, które poznamy tutaj – http://www.zus.pl/default.asp?p=3&id=113. Istnieje również możliwość kontynuowania ubezpieczenia (dalszego płacenie na nie, mimo ustania zatrudniania), jeśli dana osoba nie ma innych tytułów do ubezpieczeń społecznych.

Wiele osób nie wyobraża sobie sprawnego i bezpiecznego funkcjonowania bez ubezpieczenia. Nic w tym dziwnego, biorąc pod uwagę konsekwencje zaniechania tego obowiązku nie tyle prawnego, co – sumienia. Skutki są dość oczywiste. Nie możemy korzystać z bezpłatnej opieki medycznej (chyba, że jesteśmy studentami lub jako współmałżonek zostaliśmy objęci ubezpieczeniem żony lub męża). Ubezpieczenie daje nam również poczucie bezpieczeństwa, że w razie wypadku, choroby nie pozostaniemy bez opieki. Jego znaczenie doceniamy zwłaszcza w takich chwilach, jak długa rekonwalescencja, potrzeba hospitalizacji, niezdolność do pracy, śmierć bliskiej osoby. Środki finansowe z ubezpieczenia dają nam pewność, że będą nam one służyć przede wszystkim na emeryturze oraz naszym dzieciom, kiedy będą potrzebować naszej pomocy, (zwłaszcza wtedy, kiedy będą startować w dorosłe życie).

Umowy o świadczenie usług dotyczących ubezpieczenia i ich zakres mogą być rozszerzane przede wszystkim dzięki tak zwanym umowom dodatkowym. Zwłaszcza one gwarantują duże wsparcie w trudnych życiowych momentach. Ubezpieczenie takie będzie chroniło nasze życie, wynagrodzi nam w jakimś stopniu szkody poniesione na stanowisku pracy, będzie gwarantem finansowym na przyszłość.

Na koniec warto napisać o czymś, co nie ulega wątpliwości – warto już dzisiaj zacząć oszczędzać na emeryturę, nawet jeśli jesteśmy bardzo młodzi. Nie tylko w obowiązkowym ZUS-ie, ale również w innych filarach, by mieć pewność, że nasz czas odpoczynku po długoletniej pracy nie będzie szary i przygnębiający. Na emeryturze nie musimy liczyć się z obawą o wydany każdy grosz, czy przeżywać rozterki, pod tytułem: czy starczy nam do pierwszego. Wystarczy zdecydować się na oszczędzanie na emeryturę. Odkładanie chociażby małej kwoty, jednak przez dłuższy czas i systematycznie, to wystarczające wyrzeczenie, by cieszyć się odpowiednio wysoką emeryturą.