Z programem PHARE wiąże się Fundusz Dotacji Inwestycji, nazywany w skrócie FDI. Uzyskane dzięki temu funduszowi wsparcie finansowe można przeznaczyć jednak tylko na określony cel – na zakup konkretnych maszyn, produktów, tak zwanych środków trwałych. Możemy się ubiegać o pomoc w wysokości 25% całych kosztów inwestycji (resztę opłacamy sami), przy założeniu, że nie przekroczy ono 50 tysięcy Euro. Jednak to nie jedyne wymagania. Na sfinansowanie tego zakupu musimy mieć środki własne, których wartość pomoże sfinalizować przynajmniej 20% danego wydatku. Kolejny „kawałek tortu” o wartości 25% przypada na kredyt bankowy. Z kredytu bankowego trzeba skorzystać. On, jak i nasze środki własne, muszą pokryć 75% całego wydatku. Resztę sumy otrzymamy od Unii.

Generalnie pozyskiwanie pieniędzy i dofinansowania z unii przebiega etapami. Najpierw należy znaleźć odpowiedni fundusz lub program, który nam pomoże. W tym celu odwiedzamy Regionalny Instytut Finansowy albo po prostu szukamy na własną rękę za pomocą wyszukiwarki w internecie lub korzystając z pomocy innych osób, które już skorzystały z takiego wsparcia. Nie każdy rodzaj działalności może być dofinansowany. To, jaki musi on być, dowiemy się ze strony Polskiej Agencji Rozwoju Przedsiębiorczości. Możemy w tym celu udać się również do Regionalnej Instytucji Finansującej. Kolejnym punktem ubiegania się o pomoc jest przygotowanie odpowiedniego wniosku oraz dołączenie do niego wymaganych dokumentów. Zazwyczaj takimi dokumentami są: aktualne raporty finansowe; uzasadnienie i potwierdzenie, że nasz projekt jest opłacalny; wniosek kredytowy, itd. Wnioski przygotować mogą dla nas doradcy. Jednak należy mieć świadomość, że za taką pomoc zapłacimy. Najlepiej jest skorzystać z pomocy, jaką oferują nam urzędy i instytucje państwowe.

Należy pamiętać także o terminach składania wniosków. Ich spis znajdziemy w internecie. Gdy już wszystkie dokumenty są gotowe, należy je przekazać do Regionalnej Instytucji Finansującej. Czas rozpatrywania takich podań jest różny. Należy zapytać o dany termin w konkretnej sytuacji ubiegania się o fundusze. Nasz wniosek musi być zaakceptowany przez kilka reprezentantów szczebli administracji i instytucji państwowych.

Jeśli nasza prośba zostanie pozytywnie rozpatrzona, dostaniemy zaproszenie do RIF i tam podpiszemy umowę o przyznanie dotacji. Zanim ją podpiszemy, radzimy dokładnie się z nią zapoznać i zapytać o wszystkie niejasne w niej miejsca. W tym czasie również dostarczamy umowę kredytową podpisaną z bankiem. W momencie gdy już otrzymamy dotację, możemy również poprosić o udzielenie zaliczki na jej poczet. W tym celu składamy taką prośbę. Możemy ubiegać się o zaliczkę w wysokości 45% dotacji. Na wypłatę dofinansowania poczekamy najdłużej 60 dni. Na koniec należy mieć świadomość, że każda dotacja jest rozliczana. By uzyskać całą kwotę dotacji należy przekazać do wglądu dowody zakupu pod postacią faktur. Po 60 dniach, jeśli nie ma żadnych wątpliwości co do zasadności wydanych pieniędzy, otrzymujemy ich zwrot.

Jak dostać dotację możesz przeczytać na stronie: Dotacje

Każdy podatnik jest zobowiązany samodzielnie obliczać wysokość zaliczek na podatek. Ich wpłaty należy dokonywać co miesiąc na rachunek urzędu skarbowego. W przypadku braku opłacenia podatku do dwudziestego dnia następnego miesiąca podatnik zobowiązany jest opłacić odsetki karne, naliczane za zwłokę w zapłacie należnego podatku. To podatnik jest zobowiązany do obliczenia ich wysokości i uiszczenia opłaty z tytułu ich naliczenia. Nie potrzeba wezwania podatkowego do ich zapłaty, którą możemy uiszczać na własną rękę, chyba, że wysokość odsetek nie przekracza trzykrotnej wartości opłaty pobieranych przez Pocztę Polską za wykonanie przelewu (wtedy możemy odsetek nie opłacać). Podatki oraz odsetki wpłaca się na rachunek właściwego dla nas urzędu skarbowego. Okres przedawnienia opłaty podatkowej liczony jest jako pięć lat od końca roku, w jakiej dany podatek powinien być opłacony. Przez ten okres możemy zostać wezwani do wpłacenia zaległego podatku. Im później zostanie zauważony nasz błąd, tym gorzej dla nas, tym wyższe są bowiem odsetki powstałe wskutek naszego przeoczenia lub celowego oszustwa. Zaniechanie płacenia comiesięcznych podatków podlega opłacie karze grzywny.

Zakończenie roku podatkowego i termin 30 kwietnia zobowiązuje nas dodatkowo do złożenia zeznania o osiągniętych dochodach i poniesionych stratach w danym roku podatkowym. W tym celu składa się PIT-36 L. Rozliczenie roczne wymaga od nas również wpłacenia różnicy pomiędzy sumą zaliczek na dany rok a podatkiem wynikającym z rozliczenia.

Warto przy tym temacie uczynić uwagę, że podatkiem objęte są także darowizny i prezenty. Obowiązek opłacenia podatku za nie spoczywa na osobie je przyjmującej (w przypadku darowizny również na osobie, która przekazuje darowiznę). Warto wiedzieć również, że prawo zwalnia z płacenia podatków, jeśli pomiędzy darczyńcą a obdarowanym istnieje ścisły związek rodzinny. Szczegóły poznamy, analizując ustawę o podatku od spadków i darowizn.

Powinniśmy również wiedzieć i mieć ciągle świadomość tego, że podatki się zmieniają. Trzeba trzymać rękę na pulsie, a najlepiej sprawy płacenia podatków i rozliczeń ksiąg, czy nadzorowania finansowej strony własnego biznesu powierzyć zaufanej księgowej.

O podatkach warto zapytać na forum: Podatki

Każdy NIP stworzony jest na podstawie wzoru. Pierwsze trzy cyfry określają w nim kod urzędu skarbowego, który nadał numer NIP. Generalnie zasada jest taka, że pierwsze liczby mogą być nadane jako wartości od 1 do 9. Cyfra 0 znaleźć się może w numerze NIP tylko w nadzwyczajnych przypadkach (takie kody z liczbą 0 ma kilkadziesiąt urzędów skarbowych, na przykład w Krakowie). Po sposobie podzielenia tego numeru i oddzielenia go półpauzami można zidentyfikować, czy osoba się nim posługująca występuje jako osoba fizyczna czy prawna. W pierwszym przypadku podział będzie wyglądał następująco: 123 – 123 – 12 – 13, w drugim: 123 – 12 – 31 – 213. Ostatnia liczba NIP jest liczbą kontrolną, co oznacza, że na jej podstawie można sprawdzać prawdziwość i prawidłowość poprzednich liczb. Wystarczy przeprowadzić tylko kilka działań matematycznych.

Każdy podatnik musi mieć swój NIP. Zarówno osoby fizyczne, osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej, oddziały osób prawnych, płatnicy podatków, płatnicy składek ubezpieczeniowych (składki na ubezpieczenia społeczne i zdrowotne). By wyrobić swój NIP, musimy zgłosić się do naszego urzędu skarbowego, gdzie odnajdziemy specjalne formularze NIP-1 albo NIP-3. Ten sam dokument należy uzupełnić wtedy, kiedy chcemy wprowadzić aktualizację NIP-u, bo jesteśmy osobą fizyczną samodzielnie prowadzącą działalność gospodarczą. Pamiętajmy, że z chwilą zmiany naszych danych osobowych (nazwiska, miejsca zameldowania, itp.) mamy obowiązek o tym powiadomić urząd skarbowy oraz zaktualizować nasz NIP. Mamy na to ustawowe trzydzieści dni. Jeśli nie dopełnimy tego obowiązku grozi nam grzywna.

Jeśli chcemy sprawdzić, czy dane naszego współpracownika, czy klienta są poprawne, nie ma żadnego problemu. Wystarczy odnaleźć stronę zamieszczoną w Internecie z weryfikatorem numerów NIP, REGON oraz PESEL. Narzędzie odpowie nam na pytanie, czy dany numer jest poprawny, czy też nie.

Porady

Zasady ogólne

Zasady ogólne opierają się na płaceniu co miesiąc podatków według skali podatkowej, liczonej od dochodu (przychód minus koszty uzyskania przychodu). Ten sposób opodatkowania obowiązuje nas nie tylko wtedy, kiedy sami go wybierzemy, ale również wtedy, kiedy nie zdeklarujemy się w ogóle. Ten rodzaj opodatkowania wiąże się również z możliwością skorzystania z uproszczonego sposobu obliczania zaliczek na podatek dochodowy. Zaliczki w takim układzie są stałe. Oblicza się je od dochodów z lat poprzednich.

Ryczałt

Wiele małych firm wybiera jako formę opodatkowania ryczałt, który jest korzystny, jeśli mamy małe nakłady, nie inwestujemy też na szeroką skalę. W tym wypadku podatek jest płacony jedynie od przychodów. Nie jest możliwe odliczanie kosztów uzyskania przychodu, jednak są możliwe odliczenia od przychodu. Osoby fizyczne mogą rozliczać się w ten sposób, gdy prowadzą pozarolniczą działalność gospodarczą, osiągając przychody z tytułu umowy najmu, podnajmu, dzierżawy, poddzierżawy lub innych podobnych umów (jeśli nie są one prowadzone w ramach pozarolniczej działalności gospodarczej), pracujące jako osoby duchowne. Jak wygląda ta kwestia w szczegółach? Przy ryczałcie musimy liczyć się z limitem obrotów, który wynosi 150 tysięcy euro rocznie. Powyżej tej sumy opłaty podatkowe zmieniają się. Stawki podatkowe uzależnione są od prowadzonej działalności gospodarczej. Wynoszą: 3%, 5,5%, 8,5 %, 17%, 20 %.

Karta podatkowa

Karta podatkowa zwalnia z obowiązku prowadzenia ksiąg. Nie wymaga także od podatnika wpłacania zaliczek na podatek dochodowy. Jednak coś w zamian. Na żądanie klienta wystawia się rachunek, faktury. Istnieje obowiązek przechowywania kopii tych dokumentów. Wysokość podatku dochodowego jest inna na każdy rok. Ustalana jest ona odgórnie przez urząd skarbowy.
Chęć opodatkowania kartą podatkową powinna być zgłoszona przed założeniem firmy. Konieczne jest by taką decyzję złożył jeden ze wspólników firmy. Taką prośbę kierujemy do naczelnika urzędu skarbowego właściwego dla naszego miejsca zamieszkania na formularzu PIT-16. Podobne zasady obowiązują w przypadku składania prośby o opodatkowanie w formie ryczałtu. Jednak gdy firma należy do wspólników, wszyscy razem muszą złożyć wniosek o opodatkowanie w tej formie. Nie ma odgórnego wzoru, na którym składa się oświadczenie o wyborze opodatkowania w formie ryczałtu. Ustawodawca takiego formularza nie przewidział. Musimy sami sporządzić stosowne oświadczenie, wpisując w nie takie informacje, jak: swoje dane, datę sporządzenia, dane organu podatkowego, datę, od której chcemy się rozliczać w myśl zasad ryczałtowych, własnoręczny podpis. Wpłata na rachunek urzędu skarbowego w przypadku opodatkowania ryczałtowego może odbywać się miesięcznie (do 20 dnia miesiąca) lub kwartalnie (do 20 dnia miesiąca następnego po upływie kwartału).
Karta podatkowa oraz ryczałt jako forma rozliczeń podatkowych wyklucza możliwość rozliczania się z małżonkiem czy jako osoba wychowująca samotnie dziecko.

Porady

W Internecie gotowych jest wiele szablonów biznesplanu. Może warto z nich skorzystać? Zastanówmy się, co powinien zawierać Twój własny plan na sukces?
Przede wszystkim musisz dokładnie przemyśleć, co i komu chcesz sprzedawać, z kim współpracować, jak zorganizowana będzie Twoja firma. Czy będziesz pracować w domu? Czy wynajmiesz lokal? Czy firmę założysz samodzielnie, czy będziesz decydować się na ten krok ze wspólnikami? Czy zatrudnisz pracowników? Ważna jest również reklama oraz sposób promocji Twojej firmy. Gdy już nakreślisz swój własny biznesplan, następnym krokiem jest zarejestrowanie firmy. Tutaj należy się szczera uwaga na marginesie – przygotuj się na masę formalności. Zgromadź siły i nie zniechęcaj się. Zapisz na kartce wszystkie cele, które są do zrealizowania do założenia firmy, a na pewno się uda.
Po pierwsze musisz udać się do urzędu miasta lub gminy (właściwego dla miejsca, w którym będziesz prowadzić firmę) i wypełnić formularz zgłoszenia do ewidencji firm (nie wszystkie formy działalności wymagają takiego zgłoszenia, np. wytwarzanie przedmiotów użytku osobistego, ich naprawa, wynajmowanie pokoi turystom przez rolników, itd.), uzupełniając go o takie dane, jak:

Imię,

Nazwisko,

PESEL,

nazwę firmy (nieobowiązkowo, jednak warto ją podać),

adres zamieszkania,

adres siedziby firmy,

rodzaj działalności – (zgodnie z symbolami Polskiej Klasyfikacji Działalności (PKD)) lepiej wpisać tutaj więcej danych, bo za każde uzupełnienie płacisz 50 złotych;

miejsce wykonywania działalności (jeśli jest to mieszkanie, w jakim mieszkasz lub wynajęty lokal, musisz liczyć się z tym, że możesz zostać poproszony o pokazanie aktu własności lub umowy najmu);

datę rozpoczęcia działalności.

W trakcie zgłoszenia firmy do ewidencji pobierana jest opłata w wysokości 100 złotych. Jednak uwaga (!), nie możesz sobie jej wrzucić w koszta prowadzenia firmy i odliczyć od podatku, ponieważ jako firma funkcjonujesz dopiero po załatwieniu formalności. Jest to absurd, z którym jednak trzeba póki co się pogodzić.
Kolejny krok to udanie się do wojewódzkiego oddziału urzędu statystycznego i wystąpienie o nadanie numeru REGON. Należy załatwić tę formalność w trakcie 14 dni od daty uzyskania wpisu do ewidencji. Na numer REGON nie trzeba zazwyczaj długo czekać, najwyżej jeden dzień. Druga dobra wiadomość – wydanie tego numeru jest bezpłatne.
Planując otwarcie firmy, musisz mieć również pieczątkę i firmowe konto bankowe (do założenia potrzebny: dowód osobisty, ksero wpisu do ewidencji, zaświadczenie o wydaniu numeru REGON). Pieczątka powinna zawierać: nazwę firmy lub imię i nazwisko osoby fizycznej, dane teleadresowe firmy, numer NIP i REGON.
Fakt rozpoczęcia działalności gospodarczej zgłaszasz w urzędzie skarbowym, gdzie firmie nadany zostaje numer NIP albo przypisany zostaje jej Twój NIP, jeśli Twoja firma jest jednoosobowa. W tym drugim przypadku należy wypełnić wniosek NIP-1. Także tutaj ustalasz formę opodatkowania – zasady ogólne, ryczałt, karta podatkowa. Na koniec deklarujesz, czy chcesz być płatnikiem VAT, czy nie. Jednak Twoja deklaracja jest bez znaczenia, jeśli w trakcie roku dochody Twojej firmy są większe niż 10 tys. euro. W takiej sytuacji i tak zapłacisz podatek VAT. Wizyta w ZUS-ie będzie Twoim obowiązkiem w terminie 7 dni od dnia rozpoczęcia działalności.