To, czy dana waluta jest mocna, czy nie zależy od różnych czynników. Kurs walutowy ustalany jest na podstawie obrotów walutowych dwóch krajów, na który składają się przede wszystkim wymiany usług i sprzedaż ofert turystycznych, wymiana nowoczesnych rozwiązań technicznych, czy sprzedaż określonych dóbr. Na kurs wpływają również inne czynniki, między innymi natury politycznej. Zdarza się, że to rządy poszczególnych krajów ustalają dany kurs walutowy albo z zewnątrz kierują jego wartościami. Pisząc szczegółowiej od czego zależy kurs – zależy on od podaży walut obcych, popytu na waluty obce, różnicy stóp procentowych oraz stóp inflacyjnych między rynkiem krajowym a obcym. Ważny jest stan gospodarki danego kraju i innych krajów danych walut. Nie bez znaczenie są również napięcia polityczne, nieporozumienia w polityce międzynarodowej oraz wszystkie interesy łączące politykę dwóch krajów.

Z kursem walut wiąże się szerokie zagadnienie znane pod nazwą – polityka kursowa, która ma za zadanie uzyskanie celów gospodarczych wyznaczonych przez rząd danego kraju. Jak sama nazwa wskazuje, polityka kursowa to celowe działanie władz zmierzające do osiągnięcia określonej pozycji danej waluty. Jej prowadzenie w sposób ciągły i konsekwentny wpływa na wysokość rozwoju gospodarczego. Interwencję na rynek walutowy obok państw mogą zgłaszać również rządy. Sytuację taką obserwowaliśmy przy okazji kryzysu gospodarczego i spadania wartości złotego, charakterystycznych dwóch tematów ostatnich miesięcy.

Kryzys gospodarczy pokazał również, że trzymanie kapitału pod postacią tylko gotówki i to w jednym banku nie jest dobrym pomysłem. Również zamiana gotówki na inną walutę może być dość ryzykowna, zwłaszcza dla osób nie bardzo orientujących się w prawach rynku. W sytuacji globalnego zahamowania gospodarczego poleca się rozkładanie pieniędzy, wpłacając je do różnych banków oraz inwestowanie na przykład w złoto, które od niepamiętnych czasów wolno, ale systematycznie idzie w górę. Poleca się również zakup dzieł sztuki, ekskluzywnych towarów. Najgorszym rozwiązaniem może być trzymanie pieniędzy w przysłowiowej skarpecie, czego i my nie polecamy.

Druga sprawa, która mnie bulwersuje to fakt, że na takie działania decyduje się partia, która od zawsze chciała być kojarzona z wolnym rynkiem. Czy była minister Zyta Gilowska w tak znienawidzonym i krytykowanym, socjalistycznym i antyrynkowym rządzie PIS-LPR-Samoobrona była bardziej liberalna i prorynkowa niż obecny rząd? Obniżenie składki rentowej było zagraniem czysto marketingowym, mówili wtedy o tym wszyscy analitycy. Twierdzili, że tak na prawdę nic nie da. Co zatem da podwyżka?

PS.
Ciekawa wypowiedź pana Schetyny w programie “Młodzież kontra czyli… pod ostrzałem” na temat ZUS, pokazujący różnicę między programem wyborczym, przekonaniami a działaniem polityków.

Politycy starają się pomóc firmom, które zawarły niekorzystne umowy na opcje walutowe lecz tak na prawdę, nie ma możliwości unieważnienia tych umów. Ze strony polityków PIS i PSL słyszymy o unieważnieniu umów z bankami, PO i SLD wypowiadają się w spokojniejszym tonie proponując wytaczanie procesów bankom oraz pomoc prawną. Głównymi zarzutami wobec banków są brak informowania o ryzyku oraz zawieranie “toksycznych” i niesymetrycznych umów. Warto również dodać, że wspomniany JP Morgan nierzetelnie informował o stanie polskiej gospodarki przez co pośrednio doprowadził do osłabienia naszej waluty.

Z drugiej strony należy wspomnieć o innej grupie ludzi, która również straciła na osłabieniu złotówki. Jest to niemała grupa ludzi, którzy zaciągnęli kredyty (głównie hipoteczne) we franku szwajcarskim. Skoro rząd tak bardzo ubolewa nad firmami które straciły dlaczego słowem nie mówi o milionach Polaków mających kredyt mieszkaniowy w CHF? Ludzie, którzy wzięli kredyt w 2008 roku dziś mają o 20-40% wyższą ratę niż rok temu! Według danych Związku Banków Polskich w 2008 roku udzielono prawie 300 tys. kredytów hipotecznych o wartości ok. 68 mld zł z czego 98% tych kredytów jest w walucie.

Na koniec warto nadmienić, że gdyby Polska była w strefie euro nie mielibyśmy tych problemów. Może te przykre doznania przechylą szalę wielu niezdecydowanych na korzyść szybkiego wprowadzenia euro?

Złotówka

Co dzień w tabele kursowe patrzą prawie wszyscy – ludzie mający kredyty w obcych walitach (głownie kredyty mieszkaniowe we franku szwajcarskim), eksporterzy i importerzy produktów, bankowcy, analitycy, firmy wykonujące usługi za dotacje unijne. Co nas czeka w najbliższym czasie? Tego nie wie nikt, wielu zaś ma pewne przypuszczenia.

Analitycy jak zwykle spierają się, czy tendencja spadkowa polskiego złotego zakończy się w pierwszym kwartale 2009 roku czy będzie trwać dłużej. Powodów spadków polskiej waluty jest kilka, najważniejszym z nich wydaje się być ogólne zachowanie inwestorów w czasach kryzysu powodujące wycofanie swoich udziałów z nowych i ze słabych gospodarek. Warto też wspomnieć o braku pozytywnych danych płynących z naszego kraju mogących zachęcić do inwestowania. Za sporą część spadków odpowiadają oczywiście spekulacje naszą walutą i chyba najbardziej pomijane – przeszacowanie naszej waluty.  Patrząc na wykresy za ostanie kilka lat widzimy, że polski złoty był zbyt mocny na tle innych państw europy środkowej.
Na pocieszenie warto dodać, że sytuacja słabego złotego nie będzie trwała długo. Początek roku to czas, kiedy podpisuje się kontrakty z firmami za unijne pieniądze. Przy obecnym kursie euro firmom będzie zależało na jak najszybszym wykonaniu usług. To zapewne pobudzi nasz rynek.